Infallibility

ఆత్మజు మరచిన పనులకు కొండొక కోపము తోడను కఠినము బూని

సల సల మరిగెడు రక్తము శిరమున నృత్యము సేయగ సత్యము విడచి

గరళము గ్రక్కుతు ప్రేలెను చిరు హృదయము గాయపడగ భీషణముగా

నేర్పితినెన్నోమారులు నయము కూడి మధురముగా సహనము తోడన్

మందమతివి విననేరవు, నాకైనా గుర్తు సేయవైతివి నీవు

ఆత్మను స్పృసియించి నేను ఆలోచింపగ తోచె అవలోకమున

మరచిన పుత్రునికన్నను నాపై కలిగెను కోపము అంతర్గతముగా

తప్పులు దొరలవు నాచే అన్న అహము బింబమువలె గన్పడె నాకుఁ

మరపు వరము మనుషులకును అన్న పలుకు నే మరచితి  అతిక్రూరముగా
మెండు వయసు వలన, బల దర్పముల వలన చిన్న వాని జేసి అదిమి కసిరె 

పసిపాపని కన్నులలో దైన్యమును, దైవమును జూచిన శిల మదియు కరిగె

Creative Troubles

As I stepped in home, tired from working all day

grabbed my food and turned on netflix

the shows were so awesome, I spent all may

the binge went on and I was satisfied with my fix

show after show, as I began to devour

it felt, to stop, is not in my power

the genres were great and variety huge

it felt heavenly with a six pack booze

seasons turned to years of habit

and cast were replaced in contractual gambit

as the story line mellowed, my frustrations grew

its just rinse, repeat and there is nothing else new

why aren't anyone creative anymore?

aren't dragons too old a story to bore?

don't the world cultures have enough for new lore?

why does the future seem desolate and sore?

ఆంగ్లమాదిగ వచ్చె పాట కూర్చుటకైన

తెలుగు పలుకు కొంచెమైన రాదు 

పుట్టుకాంధ్రమైన, బ్రదుకు ఆంధ్రమైన 

వట్టి వెట్టి చేయు భాష నాదు 

నన్నయాదిగ రాసె భారతాఖ్యానంబు

పత్రమైన లేదు నన్ను దయకటాక్షంబు

పిందె వగరుకైన కలము కదులకుండె 

తెనుగు మధుర రసము నాలో నిండునెపుడో 

యతి ప్రాసలు లేని పిచ్చి పాటనైనా 

పట్టుదల తో నేను మొదలు పెడితి 

భావములను గ్రోలు కవుల చెవులనైనా 

అపశృతుల వలన దగ్గరైతి 

తేట తెలుగు పాట ఆనంద లాహిరై 

అరగి పోవు అమ్మ పాయసములా

మధుర రుచికి నేను వేచి కూర్చుని ఉండే 

కలుగజేయు నాకు  కవిత భుక్తి 

చేరె నన్ను కవిత తెలుగు వనిత వోలె 

దూరముండి కొంటె చూపులొలికి 

దరికి రాదు తాను కను మరుగునూ  కాదు 

మురిపెములతో ముద్దు గుమ్మ లాగ 

పలుకు

కలల లోని కవిత పాల కడలి వల్లె

పొంగుతున్న, ఉరికి పోరలుతున్న

మాట పలక లేదు పెదవి కదల లేదు

వింత భయము నన్ను కమ్మెనన్న

కనుల ముందు పెద్ద కోట బురుజు మల్లె

వింత అడ్డమొకటి ముందు నిలిచె

అధిగమించ వలేను అన్న కోరిక నన్ను

అతిశయించగ నాకు బుద్ధి కదిలే

మంచి చెడుల పట్ల మనసు పెట్టనీక

కష్టమోర్చి , హితుల కేళి నోర్చి

అడ్డం ఎదురుకున్న తెలిసి వచ్చే నాకు

అద్దం మల్లె నాలో ఉన్న వెలితి

హితులు కాదు నాకు సృష్టి కాదు 

నాకు నేనె అయితి పెద్ద అడ్డు

నన్ను దాటినంత పలుకులన్ని దొరలె

కవిత శిల్పమిదియె బయలు వెడలే

Whom did I really wed?

Customized cars are the days of past
customized people are trending the lot
our zeal to alter everything we posses
turned rancor the very-thing we posses

not a thing you own, nor a prize that's won
not a race to run, nor a trade begun
not a compromise that's done, nor an institution to shun
not a burden that's borne, nor the destiny's web spun

determined in depths, deeper than our heart
in the very core of the cosmic mart
our choices reflect the situations that play
they are only but the unfolding times' play

the person with whom I took the vows
an astonishing mirror image, which shows
is it me? or the world that bows
to a companion-ship that divinity rows

Where are we going?

Sprawling cities of titanic edifices

Transports moving at lightning paces

Unusual gadgets to spice up work spaces

Life’s easy with monetary graces

Reduced times for regular chores

Has increased the numbers in our schedule to score

Resulted in failure of logic, marriage and more

Rendered the hearts decrepit and sore

Why am I lonely even in a crowd?

Can’t even talk to my neighbor out loud

Hidden are my smiles behind the shroud

I’m shrinking; I’m falling to a nebulous cloud

Divinity

There in lies the Power of Divinity
when calamity strike and times turn
the strength to hold the peace and parity
for elevation of souls to love and learn

When bellies are full and composure still
everyone's a saint preaching on the hill
but the flaming test of times withered
elevates the golden hearts that cared
|| There in lies the Power of Divinity ||

When a thief turns to poetry and sing
a recluse extends his hand like a king
when virtues withstand the fall of order
its truly divine the strength of ardor
|| There in lies the Power of Divinity ||